Ook bij de “gibbon experience” geen internet, en dat is niet abnormaal als je weet wat deze belevenis inhoudt.

We werden om 8u30 opgepikt in Houay Xai, en na een ritje van bijna 2u kwamen we aan in het base camp van de “gibbon experience” – na een oponthoud omdat ze bomen aan het kappen waren en deze dwars over de weg lagen.

Bart, Chris en wij zaten in een groep met 2 Amerikaanse meisjes, een Engelse jongen en...jawel, nog een andere Belg. Leuke groep! We werden vergezeld door 2 lokale gidsen met niet-onthoudbare namen.

We zaten midden in de jungle in de bergen en vertrokken op trekking, elk me één rugzakje. Na een stevige wandeling, kregen we allemaal een veiligheidsharnas en konden we beginnen aan het “zippen” (hoog door het woud zweven aan ziplijnen). Leen moest eerst serieus haar hoogtevrees overwinnen, want het zippen ging vlug en was vooraal heel erg hoog boven de bomen! Je moet ook blindelings vertrouwen op je uitrusting, en vooral niet te veel naar beneden kijken!

Het zippen werd afgewisseld door serieus uitputtend gewandel (omhoog en omlaag en in erg warme omstandigheden).

De laatste ziplijn leidde ons recht naar onze overnachtingsplaats voor die avond: boomhut nummer 5! 2 verdiepingen met slaapmatrasjes (a room with a view) en een badkamer met stromend water, weliswaar koud – en dat allemaal 35m boven de grond! In het woud was ook een keuken, waar ons diner en ontbijt gemaakt werden, die dan al zippend tot in het boomhuis gebracht werden. Het werd een gezellige avond met z’n achten. We gingen slapen met de geluiden van het woud op de achtergrond. In het midden van de nacht schrikten we wakken van rattengeluiden, niet zo’n leuke bezoekers van ons boomhuis...

De volgende dag was het Johan’s 30^ste verjaardag, en hij heeft die op een unieke en onvergetelijke manier beleefd. Nog meer trekken en zippen, met halverwege een zwemmetje in een waterval. Lekker verfrissend.

Helaas hebben we de gibbon-apen niet gezien, enkel gehoord.

’s Avonds logeerden we in een ander boomhuis, namelijk 6, waar we allemaal op één platform sliepen en onderaan de badkamer was, mét regendouche!

De dag nadien was de laatste “gibbon”-dag, en volgde de langste ziplijn. Na weer een paar uurtjes trekken, waren we terug aan het base camp en zat ons onvergetelijk avontuur erop.

Er volgde nog een rit terug naar Huoay Xai, en die was ook onvergetelijk: het is hier intussen nieuwjaar, en dat gaat gepaard met water over elkaar gooien. De pick-up terug was helemaal open achteraan, en overal langs de weg stonden kinderen om ons nat te maken: met tuinslangen, watergeweren, emmers vol water. Iedereen van ons was DOORWEEKT! Onderbroeken werden nadien uitgewrongen en schoenen moest je ondersteboven laten leeglopen.

Terug in Huoay Xai deden we met z'n achten vrolijk mee met de locals, en het werd een zotte en zatte en vooral natte bedoening! :)